Binata Na Nga Kasi

Kupal- /koo-pal/- (pangngalan): sa ingles ay smegma. Ang buo-buo at malakesong inilalabas ng mga sebaceous glands na namumuo sa mga singit-singit ng balat ng glans o ulo ng ari ng mga di pa tuling lalaki.

Kahapon, may mga pumuntang representatives ng Northcap Bagiuo sa bahay upang pag usapan ang ilang bagay. Bumisita rin sila sa ibang kaklase ko. Kinagabihan, nagtext sakin ang kaklase ko tungkol sa isang pagpupulong na gaganapin sa kinabukasan, at dahil sa hindi ako sigurado kung saan yun, humiling ako na kung pwede ay sunduin ko na lang sya at sabay na kaming pumaroon.

Kanina, habang naghihintay sa kaklase kong magbihis, nainip ako sa loob ng sala ng kanilang bahay kaya minabuti kong tumambay sa harap ng sari-sari store nila. Habang ako ay nauupo sa isang bangko sa gilid ng bintana ng kanilang maliit na tindahan, may grupo ng mga batang lalaki na sa tingin ko’y nasa edad sampu ang nagkakagulong dumating. Maingay sila at di maintindihan ang gustong bilhin ng bawat isa, kaya naman ang nanay ng kaklase ko ay nagtanong, “O ano sa inyo mga kupal?”

Nagulat ako, pero mas ikinagulat ko ang sagot ng isa sa mga batang mamimili. Sabi nito, “Wala na po kaming kupal. Tuli na po kami.”

Natawa ako ako ng malakas at nasabi ko na lang, “Eh tuli na pala sila eh. Kayo talaga ate, wag nyo silang tatawagin ng ganun… hahahaha” Sumagot ang nanay ng kaklase ko, “Ah ganun ba? Sorry ha, mga binata na pala ‘tong mga ‘to eh.”

At nagtawanan kami.

Protected: A Letter to someone- Demand Letter

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

Sumasakay Ako Palagi ng Bus Pauwi

Nakasakay ako sa Mini Bus Kahapon, mula sa tabi ng pintuan kung saan ako unang umupo, lumipat ako sa masmahahabang upuan sa kaliwa ko noong biglang magbabaaan ang ilang pasahero. Nang pagkalipat ko, may batang tumabi sa’kin. Gusgusin sya, mukhang mabaho, pero hindi amoy mabaho. Madusing ang kanyang kamison at ang kanyang salawal ay may iilang punit at nanlilimahid. Pagkaupo nya, may daglidagliang tumabi pa uli sa kanyang lalaki na sa tingin ko’y isa o dalawang taon ang tanda sa akin. Sa unang tingin akala ko’y magkasama ang dalawa, napagtanto ko lamang na hindi pala nang magtanong ang binata sa bata.

“May kasama ka ba?” anya.

Hinarap ko ang dalawa. Sa loob ko’y tila malaki ang interes na ipinakikita ng binata sa bata. May halong pagkagiliw ang tono ng kanyang boses; anupa’t ngumiti ito sa bata. “Saan ka naman pupunta?” tinanong muli nito nang tumanggap sya ng isang tingin bilang sagot sa tanong na nauna.

“Mariveles,” sagot ng bata, ang dulong bahagi ng tangway ng Bataan. Isang malaking distrito ng mga pabrika, planta at mga pyer. Ang bayan na kinalakihan ko. Doon din ako patungo galing sa maghapong pagupo sa review center sa Balanga, ang Kaptiloyo ng probinsya.

Sa agos ng usapan ng dalawa, sabay-sabay kaming sumakay sa Bus galing sa Balanga. At dahil nakita ng binata ang bata na nagiisa, hindi nya napigil ang kanyang sarili na magusisa kaya sinundan nya ito at ngayun nga’y nagtatanong kung saan ito patungo, anong ginagawa nito ng mag isa, at kung anu-ano pa. Naisip ko tuloy, siguro naglayas ang bata, natatandaan ko mga apat na taon na ang nakalilipas ng mag isa akong tumungo sa kolehiyong pinasukan ko upang magpalista sa kursong aking napasahan. Meron din noong isang bata na kasing laki at kasing dusing nya na inusisa ng kunduktor kung naglayas ba ito, ang bus noon ay tumatakbo mula Mariveles patungong Balanga, salungat sa direksyon ng bus na sinasakyan ko.

“Ilang taon ka na ba?” tanong ko bilang pagpapaalam sa aking pagsali sa unti unting sumasayang talakayan. Sampu, ang sabi ng bata, hindi ako naniwala. Tinanong ko sya kung anong baitang na sya, may mahinang bulong sa isip ko na maaring hindi na nakakapag aral o di man lang nakatuntong sa paaralan ang bata na napatunayan kong mali ng sabihin nitong papasok na sya sa ikaapat na grado sa Hunyo. Gusto ko pa ring makasiguro, sa tikas nyang lalampa lampa at sa laki nyang tunay namang nakakapuwing, hindi pa rin ako makapaniwla na sya ay sampung taon gulang na… hula ko ay walo o pito. Tinanong ko sya kung anong pinagaralan nila sa ikatlong baitang. Ngumiti lamang sya, siguro akala nya’y binibigyan ko sya ng isang pagsusulit. Tumawa ang binata sa tabi nya.

“May pamasahe ka ba?” tanong ng binata ng sabihin ko ang palagay ko na naglayas ito.

Pinakita nito ang laman ng kanyang bulsa, iilang piso at dalawang barya ng Limang piso. Kulang. Sa Minibus limampu’t pitong piso ang diretsong pamasahe, at kung bata, apatnapu. Sinabi kong kulang ang salapi nya. Kaya tinanong ko kung saan sya sa Mariveles. May sinabi syang lugar, pero di ko alam kung saan. Nabanggit nya na ang nanay nya ay labandera. Nagkatinginan kami ng binata at iginiit namin sa bata na aminin na kung naglayas ito. Humindi sya at biglang naglabas ng isang daang piso. Natawa ako nang bigla syang tumayo at umupo sa harapang bahagi ng bus… humagikgik ang binata. Sabi nya, “Eh, may kasama naman pala eh. Sabi nya kanina wala.”

Read my Lips

We’ve just completed all our cases so everyone was happy and Leslie was suggesting to celebrate by singing it all out at a Karaoke Cubicle.

The hospital where we came from was extra far from my house so I delayed my urge to poop that morning. I wasn’t really feeling as intense to dump at that time when we have finally finished our shift in the delivery room and were traveling homeward, but due to its distance I didn’t think that coming with them to sing in a videoke would be such a great idea.[In case]

Anyway I told them that I can’t come and Leslie surely was upset. She frowned and said something I was not able to hear. There were other people in the Jeepney so I just mouthed back, “Na-ta-ta-e–a-ko.”(I feel like defecating) to appease her.

She didn’t seem to understand what i said, so I mouthed again, “Na-ta-ta-e–a-ko.”(I feel like defecating).

And for the third time, I tried to mouth again, and as I mouthed the words, another jeepney tried to overtake us and turned left. I was sitting at the jeepney’s door, on the right side, so I was directly in front of the other vehicle’s right side, clearly seen through its wide window. As I mouthed the words and as the other vehicle gained at us and leaned towards left, I saw a girl on the other jeepney’s window giggling with her finger pointing at me saying something to her friend, who immediately turned her head and looked at me.

It was like.. “Nata-” I saw the girl smiling “tae” boom she pointed her finger “ako” and laughed with her friend. In an ordinary setting I would have blushed but since we were, technically, at different places, I was really amused.

PS I want to greet Skinny Angel a Happy Happy Birthday! 25 ka na! Gurang ka na! HAHAHA

I Just Fell Asleep.[PERIOD]

For our upcoming Graduation, our block held the traditional recollection. The facilitator is a nun so it was held in a Nunnery.

For the last activity, the nun asked us to lie on the floor and close our eyes as she narrates a story with us imagining that we were the lead character. She meant this to help us reflect on our life from birth to our deathbed. The activity somewhat resembles my Psyche professor’s Hypnosis. But in the midst of her talk, there was a moment when I was hearing nothing and I felt that I was so relaxed. I fell asleep. Still, my untimely slumber was not that deep that I was perfectly conscious when she finally ended the activity and asked us to stand.

April, who took her place beside me, approached me sniggering. She asked, “Did you snore? I thought I heard someone snoring.”

And I was like, “Of course not… I was asleep.”

[defensive.. wink wink]